Menu Close

Thesis in Polish 2024

ARCHITEKTURA I TECHNIKA

  1. Awangarda nawoływała: Precz ze sztuką. Niech żyje technika. Religia jest kłamstwem. Sztuka jest kłamstwem. Zniszczyć ostatnie pozostające powiązania myśli ludzkiej ze sztuką. Precz ze strzeżeniem tradycji artystycznych. I tu pojawia się technika, która może wprowadzać do budownictwa materiały o wyższej wytrzymałości i lepszej własnościach. Pozwala to na inną niż dotychczas realizację budynków, która kiedyś wydawała się nierealna. To, co proponowali ekspresjoniści z początku XX wieku, zaczyna nas otaczać i staje się możliwe dzięki technice. Może być to oczywiście kolejna ślepa uliczka architektury, gdyż takie budowanie staje się czymś zwyczajnym i powoli nużącym. Potrzebujemy więc następnej technicznej nowości dla odkrycia swojej nieznanej sztuki przez kolejne pokolenia architektów.
  2. Nie wiadomo czy stal i beton są potrzebne do istnienia architektury, ale bez odkrycia możliwości ich zastosowania otaczający nas świat wyglądałby inaczej. Wieża Eiffla pokazuje, jak technika może stworzyć coś nowego ‒ Novelty architecture. Reklamowa wartość budowli łączyła się z jej nowością techniczną i pięknem. Może Henry van de Velde miał rację, twierdząc, że piękno, jakie uzyskuje inżynier, wynika z faktu, że nie jest on świadomy poszukiwania. Są piękne rzeczy zbudowane, które nie były stworzone przez architektów. Mamy piękne mosty, wiadukty i wieże ciśnień, które pojawiają się w książkach o architekturze.
  3. Poeta romantyczny pisał: Czucie i wiara silniej mówi do mnie / Niż mędrca szkiełko i oko. Pełna dowolność i brak zapamiętanych reguł kompozycji w pracach architekta mogą powstać tylko w porozumieniu z konstruktorami i technologami materiałów budowlanych, którzy wszystko policzą i zważą. Architektom może wydawać się, że mogą nie myśleć o grawitacji i prawach natury. Jednak takie teoretyczne prace powstawały już na początku XX wieku, z braku możliwości ich technicznej realizacji tylko na papierze. Współcześnie wszystko musi być zbadane przy pomocy komputerów, które stały się niezbędne tak samo, jak rysunek perspektywiczny.
  4. Wieże przeciwlotnicze w Wiedniu, kiedyś symbol brzydoty i wyraz nienawistnej ideologii, stają się dziś już tylko rzeźbami pośród zieleni. Technologia betonowa sprawiła, że stały się niemożliwe do usunięcia i z czasem mogły wrosnąć w krajobraz miasta. Współczesne donżony, są pozbawione pierwotnej funkcji co, może dawać im status dzieła sztuki. Dzięki temu obserwator może oderwać się od ich obrzydliwego moralnie pierwotnego przeznaczenia i podziwiać ze spokojem bez wyrzutów sumienia. Z pewnością nie można już tego nazwać guilty pleasure.
  5. W architekturze pojawiają się nowe spojrzenia, dążące do oderwania się od przyzwyczajeń związanych z odbiorem kształtu budowli i stylu, w jakim powinna powstać. Technologia stwarza nowe możliwości, otwiera przed artystami nowe horyzonty. Budowanie może uniezależnić się w końcu od przedstawiania nudnej codzienności i pospolitych kształtów. Pojawia się nowy cel dzieła: zadziwienie i absolutna nowość. Jednak nie jak w ekspresjonizmie, nie jest on już związany z nowymi ideami społecznymi. Jest to czysta komercja – ma zadowolić nowego masowego odbiorcę, niewykształconego, ale nie mniej wyrafinowanego w swych oczekiwaniach. Architektura wszakże musi być nie tylko tworem technicznym, ale powinna być jeszcze dziełem sztuki.
  6. Mamy więc pewność, że możemy czerpać przyjemność nie tylko z tego, co zbudowane, ale także z samego projektu, szkicu, malunku. Współcześnie może nawet z komputerowej wizualizacji, tak przydatnej w rozmowach architekta z inwestorem, który nie musi przecież znać się na technicznych aspektach projektowania. Konkursy architektoniczne także wygrywa się nie dzięki oryginalnym pomysłom, lecz dzięki komputerowym wizualizacjom, atrakcyjnym zarówno dla jury i późniejszych odbiorców. Technika może mamić nasze zmysły, a my jesteśmy z tego bardzo zadowoleni.